ತಡಿಯ೦ಡಮೋಳ್-ಗೆ ಸಾಗಸಮಯ ಯಾತ್ರೆ!!!

ತಡಿಯಂಡಮೋಳ್ ಮಡಿಕೇರಿಯ ಅತಿ ಎತ್ತರದ ಶಿಖರ. ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಮಲಗುವುದು ಬಿಟ್ಟು, ತಡಿಯಂಡಮೋಳ್ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಹತ್ತಿ, ಟೆಂಟ್ ಹಾಕಿ, ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿಟ್ಟು, ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ತೂಕಡಿಸಿದೆವು. ಈ ಸೌಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟು ದೂರ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತಾ. ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. 

ನಾವು ಏಳು ಜನ ಆಪ್ತಮಿತ್ರರು ' ಅಬಿ-ಜಾಬಿ-ರವಿ-ರೂಪಿ-ಗಜ-ಷೇಕು ಮತ್ತು ನಾನು ' ಚಾರಣಕ್ಕೆಂದು ಹೊರಟವರು. ಇವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ದರ್ಶನವನ್ನು ಮಾಡಿಸುವುದು, ಸ್ಥಳ ಪುರಾಣವನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದು, ಮುಖಸ್ತುತಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಈ ಬರಹದ ಉದ್ದೇಶವಲ್ಲ. ಮುಂದುವರೆಯೋಣ. 

ಒಂದು ಸುಂದರ ಸಂಜೆಯಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೊರಟವರು, ಮಧ್ಯ-ರಾತ್ರಿ ಎರಡರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮೈಸೂರು ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಕುಶಾಲನಗರ ತಲುಪಿದೆವು. ಉಳಿದಿದ್ದ ಅಲ್ಪ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಜಾಬಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದು, ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಚಾರಣಕ್ಕೆಂದು ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ನಿಂತೆವು. ನಮ್ಮಂತಹ ಅತಿಥಿಗಳ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಪುಣ್ಯ ಜಾಬಿಗೆ ಲಭಿಸಿತ್ತು. ಆ ಪುಣ್ಯಕಾರ್ಯದಿಂದ ಜಾಬಿಯನ್ನು ವಂಚಿತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬಾರದೆಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ಅವನ ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದೆವು. ನಂತರ ಒಂದು ಕಾರು ಮತ್ತು ಒಂದು ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣ ಮಡಿಕೇರಿಯತ್ತ ಸಾಗಿತು. ಪರ್ವತ ನಗರ ಮಡಿಕೇರಿಯನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ನಾಪೋಕ್ಲು ಎಂಬ ಊರಿನ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಕಕ್ಕಬ್ಬೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 12. 

ಕರ್ನಾಟಕದೊಳಗೆಯೇ ಈ ರೀತಿ ಹೆಸರಿನ ಊರುಗಳಿರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ' ಕೊಡಗು ' ಎಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ, ಇದೇ ' ಕೊಡಗು ' ಎಂದರು. ಸತ್ವಯುತ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಸಿಕ್ಕ, ಅಸಂಬದ್ಧ ಉತ್ತರ. ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಇರುವಂತೆ, ದಾವಣ್ಗೆರೆ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ದಾವಣ್ಗೆರೆ ಇರುವಂತೆ, ಕೊಡಗಿನಲ್ಲಿ ಕೊಡಗು ಇರಬೇಕೆಂಬುದು ನನ್ನ ವಿಚಾರ. ಕೊಡಗಿನಲ್ಲಿ ಕೊಡಗು ಎಂಬುದಾಗಿ ಸಪರೇಟಾದ ನಗರವಿಲ್ಲವೆಂದು, ಮಡಿಕೇರಿ ಎಂಬ ಊರು ಕೊಡಗಿನ ಜಿಲ್ಲಾ ಕೇಂದ್ರವೆಂದು ಗೆಳೆಯರು ಬಿಡಿಸಿ-ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳಿದರು. ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ಮಂಗಳೂರು ನಗರ, ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದರು. 


-> ಹಸಿವಿನ ಆ ನಡು-ದಿನ <-

ಸಂವಹನ ಮಾಧ್ಯಮದ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಚಾರಣದ ಮುಂದಾಳು ಅಭಿ ಮತ್ತು ಅವನ ಸ್ಥಳೀಯ ಮಿತ್ರನ ನಡುವೆ ಕನೆಕ್ಷನ್ ತಪ್ಪಿ ಹೋಯಿತು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಕೆಲಕಾಲ ಕಕ್ಕಬ್ಬೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಬಂಧಿಯಾಗಬೇಕಾಯಿತು. ಹಸಿವಿನಿಂದ ಹೋಟೆಲುಗಳಿಗಾಗಿ ಹುಡುಕಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೊಂದು ಧರ್ಮದೂಟದ ದೇವಸ್ಥಾನವಿರುವುದಾಗಿ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದರು. 

ಕಕ್ಕಬ್ಬೆಯಿಂದ ಐದು ಕಿ. ಮಿ ದೂರದಲ್ಲಿ, ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನ ಮಧ್ಯೆ ಒಂದು ದೇವಸ್ಥಾನ. ಹಸಿರುಬನಗಳ ಜೊತೆ ಎತ್ತರವಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ದೇವಾಲಯ ಸೊಗಸಾಗಿತ್ತು. ಕೆಲವು ದೇವರುಗಳು ಜನಸಂದಣಿಯಿಂದ ದೂರ ಸಾಗಿ, ಅರಣ್ಯಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡು ಐಕ್ಯರಾಗುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ. ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಇಂತಹಾ ದೇವಾಲಯಗಳಿಗೇ ಭಕ್ತ ಸಮೂಹ ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ. ಮಂದಿರದ ಬಳಿ ನಡೆದಾಗ 'ಭಕ್ತಾಧಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶವಿಲ್ಲ' ಎಂಬ ಬೋರ್ಡು ನೇತು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು.
ಒತ್ತಾಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ಧರಣಿ ನಡೆಸಿ ದೇವರನ್ನು ನೋಡಲೇಬೇಕು, ಎಂಬ ಹಠ ಖಂಡಿತ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹೊರಗಿನ ಪೌಳಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಆಸೀನರಾದೆವು. ಅಲ್ಲಿ ಘಂಟೆಯ ಬಳಿ ಇಂತಹದ್ದೇ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಫಲಕದಲ್ಲಿ 'ಘಂಟೆಯನ್ನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಬಾರಿಸಿ' ಎಂದು ಬರೆದಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನ ತೆಗೆದೇ ಬಿಡುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲವೇ..? 

ಈ ದೇವಸ್ಥಾನ ಕಟ್ಟಲು ಕಲ್ಲು-ಇಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಮೆಂಟು ಎಲ್ಲಿಂದ ಹೊತ್ತು ತಂದರು; ಕರೆಂಟು ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಎಳೆದಿರುವರು; ನೀರಿನ ಮೂಲ ಯಾವುದು ಎಂದು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ದೇವರನ್ನು (ಉತ್ಸವ ಮೂರ್ತಿ ) ಹೊತ್ತು ಹೊರಬಂದರು. ಆಹಾ ದೇವರೇ ದರ್ಶನ ಕೊಡಲು ದೇವಸ್ಥಾನ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರ ಬರುವುದು, ಅತಿ ಅದ್ಭುತ ವಿಚಾರ. ದೇವರ ಮುಂದೆ ವಾದ್ಯ ಗೋಷ್ಟಿಯವರು ಕೊಡವ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಟಕ್-ಟಕ್ ಎಂದು ಭಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಾಕಷ್ಟು ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ಮತ್ತು ವೈವಿಧ್ಯಮಯವಾದ ಪೂಜಾ ವಿಧಿ-ವಿಧಾನಗಳಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತರಾದ ಭಕ್ತ ಸಮೂಹ ಭಕ್ತಿರಸದಲ್ಲಿ ತನ್ಮಯರಾಗಿದ್ದರು. ರವಿ ಅಲ್ಲಿದ್ದವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ' ಸಾರ್ ಊಟ ಎಷ್ಟ್ ಗಂಟೆಗೆ ಹಾಕ್ತಾರೆ. ? ' ಎಂದು ಪದೆಪದೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದವಾಗಿತ್ತು. ಇವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬೆರಗು-ಗಣ್ಗಳಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಜಾಬಿ ' ಅದೇನು. ? ಇದ್ಯಾಕೆ. ?' ಎಂದು ಉತ್ಸುಕನಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ.

ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟು, ಪೂಜೆ ಮುಗಿಯುವುದನ್ನೇ ಜಾತಕ ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ ಕಾಯುತ್ತಾ ಕುಳಿತೆವು. ಪೂಜೆ ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅನ್ನಸಂತರ್ಪಣೆ ಶುರುವಾಯಿತು. ' ಪ್ರಸಾದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡೇ ಹೋಗಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಹೋಗಬಾರದು ' ಎಂದು ಹಿರಿಕರೊಬ್ಬರು ಹೇಳಿದ್ದು, ತಿನ್ನಲೋಸುಗವೇ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ನಮ್ಮನ್ನು ಅಣಕಿಸಿದಂತಾಯಿತು. ಊಟದ ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತೆವು. ಅನ್ನದ ಪಾಯಸ, ಕಜ್ಜಾಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ ಬಂದರು. ರೊಟ್ಟಿ ಹಳಸಿತ್ತು, ನಾಯಿ ಹಸಿದಿತ್ತು ಎಂಬತ ಸ್ಥಿತಿ ನಮ್ಮದು. ಎಲೆ ಮೇಲೆ ಪಾಯಸ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಗಜ 'ಪ್ರಾರ್ಥನೆ-ಮಂತ್ರ ಏನನ, ಹೇಳತಂಕ ಕಾಯ್-ಬೇಕ. ತಿನ್ನಬಹುದಾ. ?' ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ.
ತಿನ್ನಲು ಬಾಯಿಯವರೆಗೆ ತಂದ ತುತ್ತನ್ನು, ತಿನ್ನದಂತೆ ಮಾಡಿ ಧರ್ಮಸಂಕಟ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಬಿಟ್ಟ. ನಿಜವಾಗಿಯು ಅಂತದ್ದೇನು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬಣ್ಣದ ಸೌತೆಕಾಯಿ ಸಾರು ಚಪ್ಪರಿಸುವಂತಿತ್ತು. ಒಂದು ಹಿಡಿ ಹೆಚ್ಚೇ ಉಂಡೆವು. 


-> ಜಿಗಣೆಗಳು ಆನೆ ಲದ್ದಿಗಳು <-

ಮೃಷ್ಟಾನ್ನ ಭೋಜನ ಮುಗಿಸಿ ಕಕ್ಕಬ್ಬೆಗೆ ವಾಪಾಸಾದೆವು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಅಭಿಯ ಮಿತ್ರನ ಸಲಹೆಯಂತೆ, ತಡಿಯಂಡಮೋಳ್ ಬೆಟ್ಟದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಕಾರು, ಬೈಕು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಚಾರಣ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆವು. ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದವರೆಗೂ ಜೀಪಿನಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದೆವು. ಕಾಡು ಸಿಗುತ್ತಲೇ ನಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಚಾರಣ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. 

ಕಾಲುದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಸಾಗುವಾಗ, ಲೀಚಸ್ ಗಳ ಸಮಸ್ಯೆ. ನೆತ್ತರು ಹೀರುವ ಈ ಜಿಗಣೆಗಳಿಗೆ ಹೆದರಲೇಬೇಕು. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಮ್ಮ ಅಂಗಾಂಗಗಳ ಮೇಲೆ ಡೆಟಾಲ್ ಸವರಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಜಾಬಿ ಷರಾಯಿ ಹೊರಡಿಸಿದ. ಡೆಟಾಲ್ ವಾಸನೆಗೆ ಜಿಗಣೆಗಳು ಮೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ಜಾಬಿಯ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹ-ಪೀಡಿತ ನಿಲುವು. 

ಅದಕ್ಕೆ ರವಿ 'ಲೋ ಜಾಬಿ. ನಿನ್ನ ರಕ್ತ ಕುಡುದ್ರೆ,, ಸೊಳ್ಳೆಗಳ್ಗೆ ಮಲೇರಿಯ ಬರುತ್ತೆ ಇನ್ನು ಜಿಗಣೆಗಳು ಬದುಕ್ತವೇನೋ. ನಿನ್ನ ರಕ್ತ ಕುಡ್ಸಿ ಕಾಡಲ್ಲಿರೊ ಜಿಗಣೆಗಳ ಸಂತತಿಯನ್ನೆ ನಾಶ ಮಾಡಿ ಬಿಡ್ತೀಯ. ' ಎಂದ. 

ಎಲ್ಲರೂ ಹೌದಹುದು ಎಂದು ತಲೆ ಆಡಿಸಿ ನಕ್ಕರು. ಮತ್ಯಾಕೆ ರಿಸ್ಕು ಎನ್ನುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲರೂ ಡೆಟಾಲ್ ಮೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳ ಹತ್ತಿದ್ದೆವು. 

ಸಂಡಾಸಿಗಾಗಿ ನೀರಿನ ಮೂಲವನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದ ಷೇಕು 'ಅಯ್ಯಯ್ಯೋ' ಎಂದು ಕಿರುಚುತ್ತಾ ಓಡಿ ಬಂದ. ಅದೇನು ಅನಾಹುತವೋ ಎಂದು ಗಾಬರಿಯಿಂದ ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ ಜಿಗಣೆಗಳ ಹಿಂಡು ಅವನನ್ನು ಮುತ್ತಿದ್ದು ತಿಳಿಯಿತು. ತನುವು ಇರುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಜಿಗ್ಣೆ ಗಳು ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತವಂತೆ. ಷೇಕ್-ನನ್ನು ದೂರದಲ್ಲಿಯೇ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಮೇಲಂಗಿ-ಪ್ಯಾಂಟು ಬಿಚ್ಚಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್-ನಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದೆವು. ಲೀಚಸ್ ಅಂದ್ರೆ ಕಡೆಪಕ್ಷ ಎರೆಹುಳು ಗಾತ್ರವಾದರೂ ಇರುತ್ತದೆಂದು ಅಂದಾಜಿಸಿದ್ದೆ. ಸೊಳ್ಳೆಯಂತೆ ಅಸ್ಥಿಹೀನವಾಗಿರುವ ಕೀಟಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮರ್ಯಾದೆ ಕೊಟ್ಟೆವಲ್ಲಾ ಎಂದುಕೊಂಡೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ರವಿ 'ರಕ್ತ ಕುಡಿದ ಮೇಲೆ ಅದರ ಸೈಜು ನೋಡಿವಂತೆ. ಬಾ? ' ಎಂದ. 

3 ಘಂಟೆಗಳ ಸತತ ನಡಿಗೆಯ ನಂತರ ಕೂರ್ಗ್ ನ ಅತಿ ಎತ್ತರದ ಶಿಖರದ ತುದಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದೆವು.
ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದಾಕ್ಷಣ ರೋಮಾಂಚನವಾದ ಅನುಭವ. ನಿಜವಾಗಲೂ ಆ ಕ್ಷಣದ ಎಗ್-ಜೈಟುಮೆಂಟಿಗೆ ನಮ್ಮ ಮೈಮೇಲಿನ ರೋಮಗಳೆಲ್ಲಾ ನಿಮಿರಿ ನಿಂತವು. ಅಲ್ಲಿ ಹಸಿ-ಹಸಿ ಆನೆಲದ್ದಿಗಳಿಂದ ಹೊಮ್ಮುತ್ತಿದ್ದ ಮಂಜಿನಂತಹಾ ಹೊಗೆಯಿಂದ, ಅದರ ಫ್ರೆಷ್-ನೆಸ್ ಅನ್ನು ಊಹಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಬಹುಶಃ ಈ ಲದ್ದಿಯನ್ನು ಹಾಕಿರುವ ಆನೆ, ಇಲ್ಲೇ ಯಾವುದೋ ಬಂಡೆಯ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಮೇಯುತ್ತಲಿದ್ದರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಪಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಬೆಟ್ಟದ ಅತ್ತಣ ಪಾರ್ಶ್ವ ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡು. ಯಾವ ಅನಾಹುತವನ್ನು ಬೇಕಾದರೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದು. ತುದಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಟೆಂಟ್ ಕಟ್ಟಿ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆಯುವ ಕಲ್ಪನೆ ಮಜವಾಗಿತ್ತಾದರೂ, ಬಹಳ ರಿಸ್ಕಿಯಾದ ನಿರ್ಧಾರ. ಅತಿಯಾದ ಗಾಳಿ, ಭಯಬೀಳಿಸಿದ ಆನೆ ಲದ್ದಿ, ಅತ್ತಣ ಕಾಡು, ಬೆಂಕಿ ಹಾಕಲು ಕಟ್ಟಿಗೆಯ ಕೊರತೆ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಸಾಧಕ-ಬಾಧಕಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ ರಾತ್ರಿ ತಂಗುವ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಆ ಅತಿ-ಎತ್ತರದ ಬೆಟ್ಟದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೆಳ ಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಬೃಹದಾಕಾರದ ಬಂಡೆಯ ಬಳಿಗೆ ಗುರುತು ಮಾಡಿದೆವು. 

ಟೆಂಟ್ ಕಟ್ಟುವ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಗೊಂದಲದ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಾಣವಾಯಿತು. ಬೀಸುವ ಗಾಳಿಗೆ ಬಂಡೆಯನ್ನು ಮರೆಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಅದರ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಟೆಂಟ್ ಕಟ್ಟಬೇಕೆಂಬುದು ನಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಆದರೆ ಚಾರಣದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿದ್ದ ಜಾಬಿಯು, ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆಯೇ ಟೆಂಟ್ ಕಟ್ಟಬೇಕೆಂದು ಹಠ ಹಿಡಿದ. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಆನೆಗಳ ಹಿಂಡು ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರೆ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇರುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಬಂಡೆಯ ಮೇಲಿರುವಿದು ಸೇಫು ಎಂಬುದು ಅವನ ವಾದ. ನಾನು,ಅಭಿ ಮತ್ತು ರವಿ ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಟೆಂಟ್ ಕಟ್ಟುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸಿದೆವು. ರೂಪಿ ನಿರ್ಲಿಪ್ತನಾಗಿ, 'ಹೆಂಗಾದ್ರು ಸಾಯ್-ರಿ ' ಎಂದ. 

ಗಾಳಿಗೆ ಹಾರಿ ಹೋಗದಂತೆ ಹಂಡ್ರೆಡ್ ಪರ್ಸೆಂಟ್ ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಕೊಡ್ತೇನೆ ಎಂದ. ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ, ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಲಾಗಿ ಮಲಗಲು ಅನುವಾಗುವಂತೆ ಸೊಗಸಾಗಿಯೆ ಕಟ್ಟಿದೆವು. ಕೆಲವರು ಕಾಡಿನಿಂದ ಒಣಗಿದ ಕಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಹೆಕ್ಕಿ ತಂದೆವು. ರಾತ್ರಿಯಿಡಿ ಕಾಡು-ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ, ಕೊರೆಯುವ ಚಳಿಯಿಂದ, ಹೆದರಿಸುವ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬೆಂಕಿಯೊಂದೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಬೄಹತ್ ಬಂಡೆಕಲ್ಲಿನ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸಿದೆವು. 

ದುರಾದೄಷ್ಟವೆಂದರೆ, ಮೊದಲ ಶೀತ ಮಾರುತಕ್ಕೇ ಟೆಂಟಿನ ಕಚ್ಛಾವಸ್ತುಗಳು ಕಳಚಿ ಬಿದ್ದು ದಿಕ್ಕಾಪಾಲಾಗಿ ಹೋದವು. ಅಕ್ಷರಶಃ ನಿರಾಶ್ರಿತರಾಗಿ ಹೋದೆವು. ಜಾಬಿಯ ' Laws ofaerodynamics ' ಶೀತ ಮಾರುತದೊಂದಿಗೆ ವಿಲೀನವಾಗಿ ಹೋಯಿತು. ಕತ್ತಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ
ಬೆನ್ನುಹುರಿ ನಡುಗಿಸುವಂತಹ ಚಳಿ ಅಮರಿಕೊಳ್ಳಲಾರಂಭಿಸಿತು. ನಾವು ಹೊತ್ತಿಸಿದ್ದ ಬೆಂಕಿಯ ಬೆಳಕಿನ ಪರಿಧಿಯಿಂದಾಚೆಗೆ ಕಪ್ಪು-ಕತ್ತಲು ಹೊರತು ಬೇರೆಯ ಸುಳಿವಿಲ್ಲ. 


-> ಕುಡಿತದ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳು <-

ಅದ್ಯಾವ ಬ್ಯಾಗಿನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದರೋ, ಚಳಿ ನಮ್ಮ ದೇಹದ ಸುತ್ತ ಗೂಡು ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಬೀಯರ್ ಟಿನ್ ಗಳು ಒಂದೊಂದಾಗಿಯೇ ಹೊರ ಬಂದವು. ಈ ರೀತಿ ಹೊರಗಡೆ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಕುಡಿದು ಗಬ್ಬೆಬ್ಬಿಸುವವರ ಕುರಿತು ಅಸಮಧಾನವಿತ್ತಾದರೂ.., ಚಳಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಕ್ಕಳು ಬೀಯರಿನ ಮೊರೆ ಹೋದರು.  

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅತಿ ಕುಡುಕನೆಂದರೆ ರವಿ. ರೂಪಿ ಮತ್ತು ಗಜ ಕುಡಿಯುವ ಪ್ರೊಫೆಶನ್ನಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಹೊಸಬರು. ಪಾಪದ ರೂಪಿಯನ್ನು ಕುಡಿಸಿ ಹಾಳು ಮಾಡಿದ ಕ್ರೆಡಿಟ್ಟು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರವಿಗೇ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಅಭಿ ತನ್ನ ಆದರ್ಶಮಯ ಬದುಕಿನ ಬೋರ್ಡಿನಲ್ಲಿ 'ಕುಡಿಯುವುದು ಕೆಟ್ಟದ್ದು' ಎಂದು ಬರೆದು ಕೊಡಿರುವನಾದ್ದರಿಂದ, ಅವನಿಂದ ಭವಿಷ್ಯತ್ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಕುಡಿತವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವಂತಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೂ ಷೇಕು ತನ್ನ ಧರ್ಮದ ಕಟ್ಟಲೆಗಳನ್ನು, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪಾಲಿಸುವನಾದ್ದರಿಂದ ಕುಡಿತದಿಂದ ವಂಚಿತನಾಗಿರುವನು. ಉಳಿದವನೆಂದರೆ ಜಾಬಿ. ಅವನ ಕಥೆ ವಿಚಿತ್ರ. ಕೆಲವರು ಹುಟ್ಟಾ ಕುಡುಕರಾದರೂ ತಾವು ಕುಡುಕರೆಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಕುಡಿಯುವ 100 ಎಮ್-ಎಲ್ ಬಿಯರ್-ಗೆ ತಾವೇ ಕಲಿಯುಗದ ಕುಡುಕರೆಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುವರು. ಜಾಬಿ ಎರಡನೆ ಕೆಟಗೆರಿಯವನು. ಒಂದು ಬಿಯರ್ ಟಿನ್ ಅನ್ನು ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಘಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಹಿಡ್ಕಂಡು ಚೀಪುತ್ತಾ ಕುಡಿಯುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಅನ್-ಲಿಮಿಟೆಡ್ ಉಪನ್ಯಾಸ ಕೊಡುವನು. ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ?. ಇದುವರೆಗೂ ಕುಡಿದಿಲ್ಲ. ಮುಂದೆ ಕುಡಿಯಲೂ ಬಹುದು. ಅದೇನು ದೊಡ್ಡ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲ. 

ಟಿನ್ ಓಪನ್ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಗಜ 'ಛೇ ಛೆಛೆ ಅಭಿ ರೀತಿ ಒಳ್ಳೆ ಹುಡುಗನ ಮುಂದೆ ಕುಡಿಯಕ್ಕೆ ನಾಚ್ಕೆ ಆಗುತ್ತಪ್ಪ. ನಾವು ಕೆಟ್ಟ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡ್ತಿದಿವೇನೊ ಅನ್ನೋ ಫೀಲು' ಖ್ಯಾತೆ ತೆಗೆದ. 

ಒಂದೇ ಗುಟುಕಿಗೆ ಫುಲ್ ಟಿನ್ ಮುಗಿಸಿದ ರವಿ, ಬಾಯಿ ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ' ಹೌದಪ್ಪಾ ಅಬಿ ವಳ್ಳೆ ಹುಡ್ಗ ಅಂತ ನಾ ಒಪ್ತೀ. ನಿ. ಹಂಗಂತ ಅವ್ನು ಸೊತ್ತೋದ್ ಮೇಲೆ ಒಳ್ಳೆ ಹುಡ್ಗ ಅಂತ ಮ್ಯೂಜಿಯಮ್ ಲಿ ಇಟ್ಟಾರ. ನಮ್ಮಗಳ ಹಂಗೆ ಹೂತಾಕ್ತಾರೆ, ಇಲ್ಲ ಸುಟ್ಟಾಕ್ತರೆ. ಲೈಫ್ ಎಂಜಾಯ್ ಮಾಡದ್ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಯಾವಾಗ್ಲು ನಾವು ಒಳ್ಳೆಯವ್ರು ಅನ್ನೋ ಭ್ರಮೇಲಿ ಬಿದ್ದು ಸಾಯ್ತೀರ ' ಎಂದ. 

ಹೀಗೆ ಉಲ್ಟ-ಸೀದ ಲಾಜಿಕ್ ಹೇಳಿ ನಮ್ಮ ಮೂಲಭೂತ ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನೇ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಬಲ್ಲ ನಿರಾಶಾವಾದಿ ಇವನು. ಕಾಲೇಜು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಓದಲು ಕುಳಿತವನ ಮುಂದೆ ಬಂದು ' ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯಾನು ಸತ್ತೋದ್ರು, ಐನ್-ಸ್ಟೈನು ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧೀಜಿನು ಸತ್ತೋದ್ರು. ಇನ್ನು ನಾವ್ ಓದಿ ಯಾರನ್ನ ಉದ್ಧಾರ ಮಾಡಬೇಕು. ' ಎನ್ನುವನು. ಅವನ ಸಮ್ಮೋಹನ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಮರುಳಾಗಿ ಪುಸ್ತಕ ಮುಚ್ಚಿ ಬಿಸಾಡಿದ್ದೂಉಂಟು. ಒಳಗೆ ಡ್ರಿಂಕ್ಸು ಹೋದರೆ ಇಂಗ್ಲೀಷು ಬರಬೇಕು. ಆದರೆ ರವಿ ಸಂಸ್ಕೃತ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಶುರು ಮಾಡಿದ. 

' ಯದಾಯದಾದಿ ಧರ್ಮಸ್ಯ, ಗಾನೆರ್ಭವತಿ ಭಾರತ, ಅಭ್ಯುದ್ದ ನಾಮ ಧರ್ಮಸ್ಯ. ಪ್ರಜಾತಮ್ಯಮ್
ಸುಜಾಃಮ್ಯಹಮ್.ಧರ್ಮ ಸಂಸ್ಥಾಪನಾರ್ತಾಯ ಸಂಭವಾಮಿ ಯುಗೆ ಯುಗೆ. '

' ನೋಡ್ರೋ ಕೊಟ್ಟ ಮಾತಿನಂತೆ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿ ಬಂದ್ದಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ರೆ ಯಾರು ನನ್ನ
ರೆಕಾಗ್ನೈಜ್ ಮಾಡ್ತಿಲ್ಲ. ನಾನೇ ಕೃಷ್ಣ!! ' ರವಿ ತಾನು ಧರ್ಮಸಂಸ್ಥಾಪನೆಗೆಂದು ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ತಾಳಿರುವ ಕೄಷ್ಣನ ಅವತಾರವೆಂದು ಹೇಳಿದ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೇ ಗಜನಿಗೂ ಬೀರು, ತಲೆಗೆ ತಾಗಿತು. ಅದೇನು ಕುಡಿಯುವುದರಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಬಿಚ್ಚಿ ಮಾತನಾಡುವರೋ. ? ಅಥವಾ ನಾನೂ ಕುಡಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಮಾತನಾಡುವರೋ. ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವನೂ ತನ್ನದೆ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ. 

' ಯಾವನಿಗೆ ಬೇಕು ಈ ಸಾಫ್ಟ್-ವೇರು ಕೆಲ್ಸ. ಬಡ್ಡಿ-ನನ್-ಮಕ್ಳು ಲೇ. ಇವತ್ತು ಬೆಳ್ಗೆ
ಹೋಗಿ, ನಾಳೆ ಬೆಳ್ಗೆ ವರೆಗು ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡಿದೀನಿ. ಬಾಡೀಲಿ ಮೆಟಬಾಲಿಕ್ ಆಕ್ಟಿವಿಟೀಸ್ ಏರೂ ಪೇರೂ. ಬೆಳ್ಗೆ ಯಾವ್ದು, ತಿಂಡಿ ಯಾವ್ದು, ನಿದ್ದೆ ಯಾವಾಗ ಮಾಡ್-ಬೇಕು ಎಲ್ಲಾ ಮಿಕ್ಸ್-ಅಪ್. ಥೂ ಇವರ ಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ ಹಾಕ. ಅದುಕ್ಕೆ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಎಗ್-ಜಾಮ್ ಬರೀತ ಇದೀನಿ. ಗೋರ್ಮೆಂಟು ಕೆಲ್ಸ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಅರಾಮಾಗಿ ರೆಸ್ಟ್ ತಗೋಬೇಕು ಅಂತಿದ್ದೀನಿ. ' ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರಿ ನೌಕರಿಯ ರಾಯಭಾರಿಯಾಗಿದ್ದ ರವಿಗೆ(ನಮ್ಮ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿರುವ ಏಕೈಕ ನಾನ್-ಟೆಕ್ಕಿ), ಗಜನ ಮಾತುಗಳು ಅಂತರಾಳವನ್ನು ಟಚ್ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟವು. 

'ಥೂ ಹಲ್ಕ ನನ್ಮಕ್ಳ!! ರೆಸ್ಟ್ ತಗಳಕ್ಕೆ ಗೋರ್ಮೆಂಟ್ ಕೆಲ್ಸಾನೆ ಆಗ-ಬೇಕ. ?. ಸರ್ಕಾರಿ
ಕೆಲ್ಸ ಅಂದ್ರೆ ಏನ್ -ಏನು ?ಅಂದ್ಕೊಂಡ್ರಿ. ' ಅದಕ್ಕೆ ಅಭಿ ' ದೇವರ ಕೆಲ್ಸ. ಡೆಡ್ ಲೈನ್ ಇಲ್ದೆ ಇರೋದು ' ಎಂದ. 

'ಲೇ ಪಬ್ಲಿಕ್ ಸೆಕ್ಟರ್ ನಲ್ಲಿ ಅತಿ-ನಾಗರಿಕ ಮತ್ತು ಅನಾಗರಿಕ ಜನಗಳ ಜೊತೆ ಕೆಲಸ
ಮಾಡಿನೋಡಿ. ? ಎಷ್ಟು ಚಾಲೆಂಜಿಂಗ್ ಇರ್ತದೆ ಅಂತ ತಿಳಿಯುತ್ತೆ. ಸರ್ಕಾರಿ ಕೆಲ್ಸಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಜನ ಅಲ್ಪ-ಸ್ವಲ್ಪ ಭರವಸೆ-ವಿಶ್ವಾಸ ಇಟ್ಟಿದಾರೆ ಅಂದ್ರೆ, ಅದುಕ್ಕೆ ನಮ್ಮಂತಹ ಯಂಗ್-ಸ್ಟರ್ ಗಳ ಪರಿಶ್ರಮಾನೆ ರೀಸನ್ನು. ನಲವತ್ತು ವರ್ಷ ದಾಟಿದೋರ್ಗೆಲ್ಲಾ ವಿ-ಆರ್-ಎಸ್ ಕೊಟ್ಟು ಓಡಿಸಿಬಿಡಬೇಕು. ನಮ್ಮಲ್ಲೂ ಇದಾರೆ, ನಲವತ್ತು ಸಾವ್ರಕ್ಕೂ ಜಾಸ್ತಿ ಸಂಬ್ಳ ತಗೋತಾರೆ. ಆಪರೆಟಿಂಗ್ ಸಿಸ್ಟಮ್ ಯಾವ್ದು ನೋಡಿ ಅಂದ್ರೆ.   ' ರವಿಯವರೆ ಇಲ್ಲಿ ಮಾನಿಟರ್ ಮ್ಯಾಲೆ ಅದೇನೊ ಡೆಲ್ ಅಂತ ಬರೆದಿದಾರೆ ಕಣ್ರಿ' ಅಂತಾರೆ. ಸಿ-ಪಿ-ಯು ಇಲ್ದೆ ಇರೊ, ಮಾನಿಟರ್ ಆನ್ ಮಾಡಿ ' ರವಿಯವ್ರೆ ಯಾಕೊ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಬರ್ತಾ ಇಲ್ಲ ಕಣ್ರೀ ' ಅಂತಾರೆ. ಬರಿ ಸೈನ್ ಮಾಡಿ ಸಂಬ್ಳ ತಗೋತಾರೆ. ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಬಂದ್ ಮೇಲೆ, ಹಳಬರೆಲ್ಲಾ ಟೈಪರೇಟರ್ ತರ ಔಟ್-ಡೇಟೆಡ್ . ಕೊನೆ ಪಕ್ಷ ಬನ್ರಿ ಹೇಳಿ ಕೊಡ್ತೀವಿ ಅಂದ್ರೆ, ಒಬ್ರೀಗು ಕಲಿಯೋ ಮನ್ಸಿಲ್ಲ. ' ಎಂದು ಅಳಲು ತೋಡಿಕೊಂಡ. 

ಅದಕ್ಕೆ ರೂಪಿ ' ನೆನೆಪಿಟ್ಟುಕೋ ಇದೇ ಮಾತು ಇನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷ ಆದ್-ಮೇಲೆ ನಿಂಗೂ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತೆ. ' ಎಂದ. ನಿರುತ್ತರನಾದ ರವಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮಾತು ಮರೆಸಲು, ನಾಲಗೆ ಹೊರಳಿಸಿದ. ' ಲೋ ಗಜ ನನ್ನ ಮದ್ವೆಗೆ ಏನ್-ಏನು? ಗಿಫ್ಟ್ ಕೊಡ್ತೀಯ. ? ಹೇಳೊ. ? ' 

' ಏನಾದ್ರು ಕೊಟ್ರಾಯ್ತು ಬಿಡಪ್ಪ ಮದ್ವೆ ಆದ ದಿನ ಕೊಟ್ಟಿರೋ ಗಿಫ್ಟು ಬಿಚ್ಚಿ ನೋಡಕ್ಕೆ
ಯಾರಿಗೆ ತಾನೆ ಟೈಮಿರುತ್ತೆ. ?ಹ್ಹಾ ಹ್ಹಾ' ತನ್ನ ಜೋಕಿಗೆ ತಾನೆ ನಗ-ಹತ್ತಿದನು. 

ಈ ಮಧ್ಯೆ  ಶೇಕು ಕೂತಲ್ಲಿಂದಲೇ ಷಾಯರಿ ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ. ' ನೀನು ಮುಂದ- ಮುಂದ ಹೋದೆ. ನಾನು ಹಿಂದ-ಹಿಂದ ಬಂದೆ. ನೀನು ಹೋಗ್ತಾ-ಹೋಗ್ತಾನೆ ಹೋದೆ. ನಾ ಬರ್ತಾ-ಬರ್ತಾನೆ ಬಂದೆ '

 ' ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೇಳ ಮಾರಯ ' ಅಂದ್ರೆ ' ನೀ ಮುಂದ-ಮುಂದ ಹೋದೆ ' ಎಂಬುದನ್ನು ಹಿಂದ ಮಗುಚಿ ಹಾಕಿದ. ಕಾಲೇಜು ದಿನಗಳ ಸವಿ-ಸವಿ ನೆನಪುಗಳು, ನಮ್ಮ ಕಾಲೇಜು ಕನ್ಯೆಯರ ಹಾವ-ಭಾವ, ಡೊಂಕು-ನಡಿಗೆ, ಕೊಂಕು ಮಾತುಗಳನ್ನು, ನಟಿಸಿ ಹೀಗಳೆಯುತ್ತಾ. ಕಾಲ ಹಾಕಿದೆವು. ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಅಂತ್ಯಾಕ್ಷರಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಶಬ್ದ ಮಾಲಿನ್ಯವೂ ನಡೆಯಿತು. ಬ್ರೆಡ್-ಜಾಮ್ ಮತ್ತು ಕಕ್ಕಬ್ಬೆಯಿಂದ ಪಾರ್ಸೆಲ್ ತಂದಿದ್ದ ಮೀನಿನ ಫ್ರೈ ರಾತ್ರಿಯ ಫುಲ್ ಮೀಲ್ಸ್. ಎಲ್ಲರೂ ಸರತಿಯಂತೆ ಕೆಲ-ಹೊತ್ತು ಮಲಗಿದರಾದರೂ, ರವಿ ಮಾತ್ರ ಎಚ್ಚರವಿದ್ದು, ರಾತಿಯಿಡಿ ಬೆಂಕಿ ಆರದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡ. 


-> ಮುಗಿದ ಚಾರಣದ ಹೂರಣ <-

ರಾತ್ರಿ ಕತ್ತಲೆಯ ಕಪ್ಪು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಂಧಿಸಿತ್ತು. ಈಗ ಬೆಳಗಿನ ಮಂಜಿನ ತಿಳಿ ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣ. ಈಗಲೂ ಆ ಕಾಡು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಅಭೇದ್ಯವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಕೄತಿಯೇ ಒಂದು ವಿಸ್ಮಯ. ಮಂಜನ್ನು ಸೀಳುತ್ತಾ ಮಂಜಿನಾಚೆಗೆ ಇರುವುದನ್ನು ನೋಡುವ ತವಕ. ಆದ್ರೆ. ಸೂರ್ಯನ ಹೊರತಾಗಿ, ಬೇರಾರಿಗೂ ಆರಿಸುವ ಯುಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ. ಅವನು ಬರುವವರೆಗೂ ಕಾಯುವ ಚೈತನ್ಯ ನಮ್ಮಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ. ಚಳಿ-ಚಳಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಅವರೋಹಣ ಮಾದರಿಯ ಚಾರಣ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆವು. 

ಹೊತ್ತು ಮೂಡುವ ಹೊತ್ತಿಗಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಬೆಟ್ಟದ ಬೇಸ್-ಮೆಂಟ್ ಫ್ಲೂರ್ ತಲುಪಿ, ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ಕಾರು ಬೈಕು ಹೊರ ತೆಗೆದು ಹೊರಡಲು ಅಣಿಯಾದೆವು. 'ಮುಖ ತೊಳೆದು, ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಫಿ-ಕಷಾಯ ಕುಡ್ಕೊಂಡು ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸುವಿರಂತೆ ' ಎಂದು ಅಭಿಯ ಗೆಳೆಯ ವಿನಯವಾಗಿ ಕೇಳಿಕೊಂಡ. ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಬೂದಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಳಾಡಿ ಕೊಳೆತು ನಾರುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ದೇಹಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧ-ವೆಜಟಬಲ್-ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮನೆಯೊಂದರೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿಸಲು ಯಾರಿಗೂ ಮನಸಿರಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ದೇಹಕ್ಕೆ ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕಳಂಕವನ್ನು ತೊಳೆಯಲು, ಹರಿಯುವ ನೀರಿನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವೇ ಹೊರತು ಸಿಂಟ್ಯಾಕ್ಸ್ ನೀರಿನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಗೆಳೆತನದ ಮರ್ಜಿಗೆ ಸಿಕ್ಕು ಮುಖಭಂಗ ಮಾಡ್ಕಳದು ಬೇಡವೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಮುಂದೆ ಹೊರಟೆವು. 

ಮಡಿಕೇರಿಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಡೆ ನೀರಿನ ಹರಿವು ಕಂಡು, ನಮ್ಮ ದೇಹವೆಂಬ ಡಸ್ಟ್-ಬಿನ್ ಹೊತ್ತು ನೀರಿನ ಬಳಿ ನಡೆದೆವು. ಆಚೆ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಹೆಂಗಸರು ಬಟ್ಟೆ ತೊಳೆಯುತ್ತಲಿದ್ದರು. ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸುವವರೆಗೂ ಯಾವುದೇ ಕೆಂಪು-ಹಚಿನ ಮನೆಗಳಾಗಲಿ, ಟಾರಸಿಗಳಾಗಲಿ ಕಾಣಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದರೋ ಈ ಹೆಂಗಸರು, ನಮ್ಮ ಪ್ರೈವೇಸಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟರು. ನಾವು ನೀರಿನತ್ತ ಸುಳಿಯುತ್ತಲೇ. , ನೀರಿಗೆ ಇಳಿಯಬಾರದೆಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಕಾರಣ ಕದ್ದು ಮರಳು ಸಾಗಿಸಿವ ಮರಳ್ಗಳ್ಳರು, ಮರಳು ಹೊತ್ತುಓ(ಡಿ)ರಿ ಮಾಡಿರುವರಂತೆ. ನೀರೊಳಗೆ ಸಮತಟ್ಟಾದ ನೆಲ ಕಾಣುತ್ತದಾದರೂ, ದಿಢೀರನೆ ಆಳವಾದ ಗುಂಡಿಗಳು ಬಂದು ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಈ ಗುಂಡಿಗಳು ನಮ್ಮಂತಹ ಅಮಾಯಕರು ಆತ್ಮಾಹುತಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಜಂಕ್ಷನ್-ಗಳು. ನಮ್ಮಂಗೆ ರೋಡಲ್ಲಿ ಹೋಗುವ ಪ್ರಯಾಸಿಗರು, ನೀರು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಜೊಲ್ಲು ಸುರಿಸುತ್ತಾ, ಬಟ್ಟೆ ಬಿಚ್ಚಿ ನೀರಿಗೆ ಹಾರಿದರೆಂದರೆ, ಅವರ ಪ್ರವಾಸ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ. ಅದೂ ಕೂಡ ವಸ್ತ್ರ ಹೀನರಾಗಿ. 

ದಡದಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತು, ಅಂಗಾಂಗಗಳಿಗೆ ನೀರು ತೋರಿಸಿ ಸ್ವಚ್ಛರಾದೆವು. ಮಡಿಕೇರಿಯಲ್ಲಿ ಉಪಹಾರ ಮುಗಿಸಿ, ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ-ತಮ್ಮ ದಿಕ್ಕಿನ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಮುಂದುವರೆಸಿದೆವು. 


-> ಪರಿಸಮಾಪ್ತಿ <-

ರವಿಗೆ ಫೋನಾಯಿಸಿದೆ. ' ಲೇ ರವಿ ನಮ್ಮ ತಡಿಯಂಡಮೋಳ್ ಪ್ರವಾಸ ಕಥೆ ಬರೆದೆ. ಮನುಷ್ಯನ ಲೈಫ್ ಹೆಂಗಿದೆಯೋ ಹಂಗೆ ಬರೆದ್ರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಬೋರ್ ಹಿಡಿಸುವ ವ್ಯಥೆ ಬೇರೊಂದಿಲ್ಲ. ?ಕಲ್ಪನೆಗಳಿರಬೇಕು. ನಾನು ಹೆಂಗಿದ್ದೆ ಅನ್ನೋದಕ್ಕಿಂತ, ನಾನು ಹೆಂಗೆಲ್ಲಾ ಇರಬಹುದಾಗಿತ್ತು ಅನ್ನೋ ವಿಷಯಗಳು ರಸಮಯವಾಗಿರ್ತವೆ. ಏನಂತಿಯ. ?'

 'ಯಾ ಯಾ ಯಾ ಅದಕ್ಕೇನಂತೆ ಇಂಟರಸ್ಟಿಂಗ್ ಮಾಡಬೇಕಂದ್ರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲೇ ಯಾರನ್ನಾದ್ರೂ ಸಾಯಿಸಿಬಿಡು. ಜನ ಸಾಯೋ ಕಥೆ ಆದ್ರೆ ಕಣ್ಣು ಬೆಳ್ಳಗೆ ಮಾಡ್ಕಂಡು ಓದ್ತಾರೆ. ಅದೂ ಅಲ್ಲದೆ  ನಾವ್ ಸಾಯೋವರ್ಗು ನಮ್ಮ ಹುಡುಗ್ರು ಸಾಯಲ್ಲ. ಕೊನೆಪಕ್ಷ ಕಥೆಯಲ್ಲಾದ್ರು ಸಾಯೋದನ್ನ ಕಣ್ತುಂಬ ನೋಡುವ ಭಾಗ್ಯ ಸಿಗಲಿ. ಬಡ್ಡಿಮಕ್ಕಳ್ರು' ಎಂದ. 

' ಹಂಗಾದ್ರೆ. ಯಾರು-ಯಾರನ್ನಂತ ಸಾಯಿಸ್ಲಿ. ? ' 

' ಇದಾರಲ್ಲ ವೇಸ್ಟ್ ನನ್ಮಕ್ಳು ಅಬಿ-ಜಾಬಿ. ಇಬ್ರೂ ಸೊತ್ತೋದ್ರು ಅಂತ ಬರಿ. ಮಡಿಕೇರಿ
ಹತ್ರ ನದೀಲಿ ಮುಖ ತೊಳೆಯುವಾಗ ನೀರಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಸತ್ತು ಹೋದ್ರು ಅಂತ ಕಥೆ ಮುಗಿಸಿಬಿಡು. ' 

' ಸಾಯೋದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮಾತಿನ ಚಕಿಮಕಿ ನಡೀತು. ನದಿ ಆಳ ಇದೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದ
ಅಬಿ. ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಜಾಬಿ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಅನುಭವ ಆಗದೆ ಅವನು ಏನನ್ನೂ ನಂಬಲ್ಲ, ನ್ಯೂಟನ್ನನ ಬಂಟ. ಸೋ ನದಿ ಆಳ ನೋಡಕ್ಕೆ ಜಾಬಿ ನೀರಿಗೆ ಹಾರಿದ. ಆಳವಾದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗ್ತಾ ಇದ್ರೂ ಸೋಲಬಾರದೆಂಬ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯಲ್ಲಿ ಆಳ ಕಡಿಮೆ ಇರೋ ರೀತಿ ನಾಟಕ ಮಾಡಿದ. ಇದುನ್ನ ಕೇಳಿ ಬಕ್ರಾ ಆದ ಅಭಿಯು ನೀರಿಗೆ ಇಳಿದ. ಇಬ್ಬರೂ ಉಸಿಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ದಡದಿಂದ ಬಂದ ಒಂದು ಬಳ್ಳಿ ಅವರಿಗೆ ಆಸರೆಯಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕೊಳ್ಳುಲು ಜಗಳ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಎಳೆದಾಡಿ ಬಳ್ಳಿಯನ್ನೂ ಹರಿದು ಹಾಕಿದರು. ಬದುಕುವ ಪ್ರಯಾಸದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ತುಳಿದಾಡಿಕೊಂಡು ನೀರಿನ ಪಾಲಾಗಿ ಹೋದರು. ' 

' ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ಆದರೂ ಅವರು ಸಾಯೋದು ಬ್ಯಾಡಲೇ ಕೆ. ಸಿ. ಹೆಂಗಾದ್ರು ಮಾಡಿ ಅವರನ್ನ
ಬದುಕಿಸಿ ಬಿಡು. ಥಿಂಕ್ ಮಾಡು!! ಶೀಲವಂತರಾಗಿರೋ ಈ ಬ್ಯಾಚಲರ್-ಗಳು ಸೊತ್ತೋದ್ರೆ, ಇವರಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗಾನು ಸಿಗಲ್ಲ, ನರಕಾನು ಸಿಗಲ್ಲ. ಇಬ್ಬರೂ ಏಳೇಳು ಜನ್ಮಕ್ಕೂ ಕಾಮಪಿಶಾಚಿಗಳಾಗಿ ಬಿಡ್ತಾರೆ. ಆಮೇಲಿಂದ ಆ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳೂ ಬಟ್ಟೆ ತೊಳೆಯೋದಕ್ಕೆ ನೀರಿನ ಹತ್ರ ಬರದ ಹಂಗಾಗುತ್ತೆ. ಮುಂದಿನದ್ದೆಲ್ಲಾ ಒಂದು ಫಿಕ್ಷನ್ ಸಿನೆಮಾ ಆಗಿಬಿಡತ್ತೆ. ' 

' ಸರಿ ಬಿಡಪ್ಪ ಬಳ್ಳಿ ಹರಿದು ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಹೆಂಗಸೊಬ್ಬರು ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸೀರೆಯನ್ನು
ನೀರಿಗೆ ಬೀಸಿ ಅವರನ್ನು ದಡಕ್ಕೆ ಎಳೆದು ಹಾಕ್ತಾರೆ. ' 

' ಸಾಕು ಮುಗ್ಸು ಮಾರಾಯ. ನಮ್ಮನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಯಾವ್ ನನ್ಮಗ ಓದ್ತಾನೆ ನಿನ್ನ ಬಾಗ್ಲು,
ಅಲ್ಲ ಬ್ಲಾಗು ' ಅಂದ.

Read more posts on friends, travel
ಕನಸೂರು, ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೌತುಕಗಳ ಜೋಳಿಗೆ, ಬರಹಗಳಿಗೆ ದೀವಿಗೆ. ಕಥೆ, ಕವನ ಅಥವಾ ಯಕಃಶ್ಚಿತ್ ಅನ್ನಿಸುವ ಬರವಣಿಗೆಗಳಿರಬಹುದು. ತೋಚಿದ್ದು; ಗೀಚಿದ್ದು;

ಓದುಗನ ಸಹಾನುಭೂತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಬರೆದದ್ದನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳೋದಕ್ಕೂ ಭಯ ಆಗತ್ತೆ. ನಿಮ್ಮ ಈ ಓದಿನ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತೇನೆ. Thank you :)