ಮದುವೆ, ಸಧ್ಯ ಬೇಡ!!

ಟೀ ಕುಡಿಯೋದಕ್ಕೆ ಯಾವಾಗ ಎದ್ದೋಗದು ಅನ್ನೋ ಯೋಚ್ನೆಲಿದ್ದಾಗ ಸರಿಯಾಗಿ, ನಟ್ಟ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ.

“ಹಲ್ಲೋ…ದೇವ್ರು ಯಾರಪ್ಪ..?” ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾ ಆಫೀಸಿಂದ ಎಸ್ಕೇಪ್ ಆಗಿ, ಹೊರ ಬಂದೆ. ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದಿರೋ(ವಯಸ್ಸಾಗಿರೋ.. ) ಹುಡುಗರ ಕಾಲ್ ಬಂದರೆ, ಅವರು ಹೇಳೋಕ್ ಮುಂಚೇನೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕಂಡ್ ಬುಡಬೇಕು, ‘ಮದ್ವೆಯ… ಮಮತೆಯ ಕರೆಯೋಲೆ ‘ ಅಂತ .

ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ನಟ್ಟ!! ನಗುವ ಸದ್ದು ಮಾತ್ರ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

“ಹೇಳೊ ಮಾರಾಯ ದೇವ್ರು ಯಾರು ..? ” ಅಂದೆ.

“ಇಲ್ಲೇ ಮಗಾ.. ಸಾಸ್ವೆಹಳ್ಳದಿಂದ, ಒಂದು ದೇವಿ ” ಅಂದ.

ನಾನು, ನಟ್ಟ ಪಿಯುಸಿ ನಲ್ಲಿ ರೂಮ್ ಮೇಟ್ಸು ಗಳು. ಹತ್ನೆ ಕ್ಲಾಸು ಓದುತ್ತಿದ್ದ, ಒಂದು ಹುಡುಗಿನ ಅವ್ನು ‘ನಮ್ಮ ದೇವ್ರು’ ಅಂತ ಕರೀತಿದ್ದ. ಆ ನೆನಪಿನ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಆತನನ್ನು ರೇಗಿಸಲೆಂದೇ “ದೇವ್ರು ಯಾರು..? ” ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದು. ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥಕ್ಕೆ, ಮದ್ವೆ ಗೆ ಎರಡಕ್ಕೂ ಆಮಂತ್ರಣ ಕೊಟ್ಟು, “ಅಪ್ಪಾಜಿ ಫೋನ್ ನಂಬರ್ ಕೊಡು ” ಅಂದ.

” ನಮ್ಮಪ್ಪ ನ್ನ ಯಾಕೆ ಕರೆಯೋದು..? ನಾನ್ ಹೇಳ್ತೀನಿ ಬಿಡು ” ಅಂದೆ.

ಅವರಿಗೂ ಕರೆಯಲೇ ಬೇಕೆಂದು ಹಠ ಮಾಡಿ ನಂಬರ್ ಪಡೆದುಕೊಂಡ.

“ನೀನೂ ಮದ್ವೆ ಆಗು… ನೀನೂ ಮದ್ವೆ ಆಗು… ” ಅಂಬೋ ಕರ್ಣ ಕಠೋರ ಕೊರ ಕೊರ ಕೊರ ಅನ್ನೋ ಗ್ರಾಮಾ ಫೋನು ಮತ್ತೊಂದು ರೌಂಡು ನಮ್ಮನೇಲಿ ಪ್ಲೇ ಆಗತ್ತೆ.


ಸೊ, ಒಂಟಿ ಸಲಗವಾಗಿ ಮೂವತ್ತರ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತಿರುವ ನನ್ನಂತ ನತದೃಷ್ಟ ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳ ನಿತ್ಯ ಗೋಳಿದು.

ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಯಾರು; ಯಾವ ಮೂಲೆನಲ್ಲಿ ಮದ್ವೆ ಆಗಿ; ಮಕ್ಳು ಮಾಡಿಕೊಂಡ್ರು.. ಆ ಕಂಪನದ ತೀವ್ರತೆ .. ನಮ್ಮನ್ನು ತಟ್ಟುತ್ತದೆ.

ನಿನ್ನ ಮುಖಕ್ಕೆ; ಪರ್ಸನಾಲಿಟಿಗೆ; ಹುಡ್ಗೀರು ಸಿಗೋದೆ ಕಷ್ಟ. ಅಂತಾದ್ರಲ್ಲಿ.. ವಯಸ್ಸೂ ಆಗಿಬಿಟ್ರೆ .. ಮುಂದೆ ನಿನಗೆ ಮದ್ವೇನೆ ಆಗೋದಿಲ್ಲ” ಎಂಬೆಲ್ಲಾ ಚಾರಿತ್ರ್ಯವಧೆಗೆ ಹೆತ್ತವರು ಹೇಸುವುದಿಲ್ಲ.

“ಏನು…? ಆಗ್ತೀನಿ ಅಂದುಬಿಟ್ರೆ.. ಇವತ್ತೇ ಮದ್ವೆ ಆಗಿಬಿಡತ್ತಾ.. ಹುಡ್ಗೀರು ಸಿಗೋದು ಕಷ್ಟ. ಇವಾಗ ಶುರು ಮಾಡಿದರು, ಮಳೆಗಾಲ.., ಆಷಾಡ…, ಶೂನ್ಯಮಾಸಗಳು, ಕಳ್ಕಂಡು … ಹುಡ್ಗಿ ಒಪ್ಪಿ … ನೀನು ಒಪ್ಪಿ.. ಮನೆತನಗಳು ಮ್ಯಾಚಾಗಿ… ದೇವ್ರುಗಳು ಊ.. ಅಂದು … ವಸಿ ಕೆಲ್ಸಾ ಇದಿಯಾ.. ” ಅವರು ಹೇಳೋದೆಲ್ಲ ಈ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಮುಗಿದು, ಮದುವೆ ಆಗದು ಆಗೋಂಗಿಲ್ಲ ಅನ್ಸತ್ತೆ.

ನಿಮ್ಮ ಅಂಕುಲ್ ನೋಡು. ಲೇಟಾಗಿ ಮದ್ವೆ ಆಯ್ತು. ಮಗೂನು ಲೇಟಾಗಾಯ್ತು. ಇನ್ನು ಅವನ ಮಕ್ಳು ಮಿಜಾಲ್ಟಿಗೆ ಬಂದು, ಅವನನ್ನು ಸಾಕೋ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ … ಅವನು ಮೆತ್ತುಗಾಗೊಗ್ತಾನೆ. ನೋಡುದ್ಯಾ…? ” ನಿನ್ನ ಕಥೆ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಧರಿದ್ರವಾಗೋಗುತ್ತೆ ಅನ್ನೋ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದು.

ಆ ರಾಮುನ ನೋಡು? ಅವರ ಮನೇಲಿ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಆಸ್ತಿ ಇದೆ. ಆಗೋ ಟೇಮಲ್ಲಿ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಆಗ್ತಾನು ಇಲ್ಲ. ಅಂತಾತವ್ರ ಕಥೇನೆ ಹಿಂಗಾಗಿದೆ” ಅಂದ್ರೆ ನಿನ್ನಂತವನ ಕಥೆ ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಬೇವರ್ಸಿಯಾಗ್ಬೋದು ಅಂತೇನೋ ಹೇಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ.

ಸರಿ!! ಅದೇನೊ ದೊಡ್ಡ ಓದು ಓದ್ತೀನಿ.. ಅಂದೆ. ಅದೂ ಇಲ್ಲ. ಕೆಲ್ಸ ಹುಡುಕ್ತೀನಿ ಅನ್ನೋ ಹಂಗೂ ಇಲ್ಲ. ಕೆಲಸ ಐತೆ. ತಂಗಿ ಮದ್ವೇನು ಮಾಡಿಯಾಯ್ತು. ಇನ್ನು ಮದ್ವೆ ಆಗಕ್ಕೆ ಏನಪ್ಪಾ ನಿನಗಿರೋದು ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್ಮು.

ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ ಕಾಣಿಸ್ತಾ ಇದೀವಿ ಅನ್ಸತ್ತೆ. ಏನೋ.. ಸಾಧನೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವವನ ರೀತಿ ಫುಲ್ ಬ್ಯುಸಿ!! ಫುಲ್ ಟೆನ್ಷನ್!! ಮಾಡ್ಕಂಡು ಓಡಾಡ್ತಾ ಇರಬೇಕು. ಬೆಳ್ಳಗಾಗುತ್ತಿರುವ ಪಾಪದ ತಲೆಗೂದಲೂ, ಇವರ ಕೆಂಗಣ್ಣಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿ ಕೊಳ್ಳದೇ ಇರಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

ನೋಡು ಮಗ, ಇದು ಪರ್ಫೆಕ್ಟ್ ಏಜು. ಆಗದಿತ್ತ!! ಈಗ್ಲೇ ಒಂದು ಗಟ್ಟಿ ನಿರ್ಧಾರ ತಗಂಡು ಆಗ್ತೀನಿ ಅನ್ನು. ಇಲ್ವಾ..!! ಫುಲ್ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ ಮದ್ವೇನೆ ಆಗಲ್ಲ!! ಹಿಂಗೇ ಇದ್ದು ಬಿಡ್ತೀನಿ ಅಂತ ಕಠಿಣ ನಿರ್ಧಾರ ತಗಂಡು ಇದ್ದು ಬುಡು. ಮುಂದೆ ಯಾವತ್ತೋ ಅಗೋ ಯೋಚ್ನೆ ಇದ್ರೆ, ಯಾವತ್ತೋ ಯಾಕೆ..? ಈಗ್ಲೇ ಆಗು. ಹೌ ಡಜ್ ಇಟ್ ಮೇಕ್ಸ್ ಎನಿ ಡಿಫರೆನ್ಸ್ ” ಅದಾಗಲೇ ಮದುವೆಯಾಗಿ; ಮಗುವಿನ ತಂದೆಯಾಗಲು ಹೊರಟಿರುವ ನನ್ನದೇ ಏಜಿನ; ನನ್ನ ಸೋದರ ಸಂಬಂಧಿ ಗೆಳೆಯನ ಉವಾಚವಿದು.

ಮದ್ವೆ ಬಗ್ಗೇನೆ ಕನ್-ಫ್ಯೂಜನ್ ಇಡ್ಕಂಡು, ಹುಡ್ಗಿ ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ರಾ…? ಮರ್ಯಾದೆ ಇಲ್ವಾ ನಿಮಗೆ. ಮದ್ವೆ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹುಡುಗಾಟ ಆಡಬಾರದು. ನಿಮಗೆ ಕ್ಲಾರಿಟಿ ಇಲ್ಲ ಅಂದ ಮೇಲೆ, ಮದ್ವೆ ಆಗ್ತೀನಿ ಅಂತ ಒಪ್ಕೋಂಡಿದ್ದು ಯಾಕೆ..? ನಿಮ್ಮ ಮಾತು ನಂಬಿ; ನಮ್ಮನೇಲೂ; ನಾನೂ; ಒಂದಷ್ಟು ಆಸೆಗಳು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ್ವು. ಇನ್ನೊಂದ್ ಸಾರಿ ಯಾರಿಗೂ ಹಿಂಗೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಬೇಡಿ. ” ಇದು ಒಬ್ಬಳು ಹುಡ್ಗಿ; ಅವಳನ್ನ ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ; ಒಪ್ಪಿ; ಆಮೇಲೆ ಬೇಡ ಅಂದ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಉಗಿದಿರುವ ಮಾತುಗಳು.

ಲೋ!! ನೀನ್ಯಾಕೊ ಬೇಡ ಅಂದೆ” ಅಂದ್ರೆ.

” ಹುಡ್ಗಿ ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಇಷ್ಟ ಆಗಿದ್ರು. ಆಮೇಲೆ ಅವರನ್ನ ಮಾತಾಡ್ಸಿದ ಮೇಲೆ ಜಾಸ್ತಿನೆ ಇಷ್ಟ ಆದರು. ಇನ್ನೇನು ಮದ್ವೆ ಆಗೇಬಿಡತ್ತಾ ಅನ್ನಿಸಿ.. ಗಾಬರಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟೆ.. ಯಾಕೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಶಿಷ್ಯಾ!!! ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನ ಹೊರೋದಕ್ಕೆ .., ನಾನಿನ್ನು ರೆಡಿ ಆಗಿದೀನಾ ಅನ್ನೋ ಡೌಟ್ ಬಂತು. ಹೆದರಿಬಿಟ್ಟೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ಮದ್ವೇನೆ ಬೇಡ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದೆ..” ಅಂತಾನೆ.


ಇದು ನನ್ನ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನ ಪರಿಸರ. ಇದರ ಮಧ್ಯೆ ಇದ್ಕಂಡು, ಮದ್ವೆ ‘ಈಗ ಬೇಡ..’ ಅಂತಾ ಇರೋ ನನ್ನ ಮಾತಿನ ಮರ್ಮವಾದರೂ ಏನು..?

ಕೂದ್ಲು ಬೆಳ್ಳಗಾಗುತ್ತೆ.. ಅಂತಲೂ,
ದೇಹ ಬಾಧೆಗಂತಲೂ,
ವಯಸ್ಸಾಗಿಬಿಟ್ರೆ ಹುಡುಗಿ ಸಿಗಲ್ಲ ಅಂತಲೂ,
ನಾನು ಮೆತ್ತಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ನನ್ನ ಸಂತಾನವೊಂದು ನನ್ನ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಗೆ ರೆಡಿಯಾಗಬೇಕು ಅಂತಲೂ,
ದುಡಿದು ತಿನ್ನೋದಕ್ಕೆ ಕೆಲ್ಸ ಇದೆ ಅಂತಲೂ,
ಅದು ಬಿಟ್ರೆ, ಬೇರೆ ಕೆಲಸ ಇಲ್ಲ ಅಂತಲೂ,
ಮದುವೆಯಾಗುತ್ತಿರುವವರ ನಡುವೆ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಾಗುತ್ತೇವೆ ಅಂತಲೂ,
ಅಮ್ಮನ್ನ ಅಜ್ಜಿ ಮಾಡಬೇಕು ಅಂತಲೂ,
ಅಜ್ಜಿ ಕಣ್ಣು ಸರಿಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರೋದ್ರೊಳಗೆ ಆಗಬೇಕು ಅಂತಲೂ…

ಮದ್ವೆ ಅಂತ ಆಗೋಕಾಗುತ್ತಾ …?

“ಅಯ್ಯಯ್ಯೋ ಹೆಂಗಪ್ಪಾ ಸಂಸಾರ ಮಾಡೋದು …? ” ಅನ್ನೋ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲ. “ಹುಡ್ಗಿ ಸಿಗ್ತಾಳಾ …?” ಅನ್ನೋ ಕೀಳರಿಮೆಯಾಗಲಿ “ಸಿಗದೇ ಏನು ..?” ಅನ್ನೋ ಮೇಲರಿಮೆಯಾಗಲಿ ಇಲ್ಲ.

ಹಂಗಾದ್ರೆ ಸಮಸ್ಯೆಯಾದರೂ ಏನು..?

ಮದ್ವೆ ಬಗ್ಗೆ ಇರೋದು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ‘ತಾತ್ಸಾರ ‘.

ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ವಿಷಯಗಳನ್ನು, ಕನಸುಗಳನ್ನ ಬೆನ್ನತ್ತಿ ಬದುಕುವಂತ ಭಾವಜೀವಿ ನಾನು. ಏನೇ ಆದರೂ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕೆಣಕುವಂತಿರಬೇಕು. ಇವಳನ್ನೇ ಆಗಬೇಕು ಅಂತ ಅನ್ನಿಸಬೇಕು.

” ಸರಿ ಹಂಗಾದ್ರೆ!! ಒಂದು ಹುಡುಗೀನ ನೋಡು; ಮಾತಾಡ್ಸು; ಯಾರಿಗ್ಗೊತ್ತು; ಆಮೇಲೆ ನೀನೆ ದುಂಬಾಲು ಬೀಳಬಹುದು ” ಅಂಬೋದು ಅಮ್ಮನ ಕಿವಿಮಾತು.

ಅಮ್ಮನ ಮಾತೂ ಸರಿ ಅನಿಸುತ್ತಾದರೂ… , ಮತ್ತೊಂದು ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಅವೆಲ್ಲಾ ಮರೆತೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಮದುವೆ ಆಗ್ತಾ ಇರೋರನ್ನ ಕೇಳಿದಾಗ,

ಮದುವೆ ಆದ್ರೆ ಒಂದು ಆಕ್ಸಿಡೆಂಟ್ ರೀತಿ ಆಗಬೇಕಷ್ಟೆ. ಅದೊಂದು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ; ಅಕಸ್ಮಾತಾಗಿ ನಡೆದು ಹೋಗವಂಥದ್ದು. ಅಚಾನಕ್!! ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ!! ಅಂತೇನೇನೊ ಹೇಳ್ತಾರಲ್ಲ ಹಂಗೆ. ಆಗಿದ್ದು; ಹೋಗಿದ್ದು; ತಿಳಿಯದ ಹಾಗೆ.

ಗಾಯ ಆದಾಗ ಗೊತ್ತಾಗದೇ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ನೋವಾದಾಗಲಾದರೂ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಲ್ವಾ..?

Read more posts on fun, personal
ಕನಸೂರು, ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೌತುಕಗಳ ಜೋಳಿಗೆ, ಬರಹಗಳಿಗೆ ದೀವಿಗೆ. ಕಥೆ, ಕವನ ಅಥವಾ ಯಕಃಶ್ಚಿತ್ ಅನ್ನಿಸುವ ಬರವಣಿಗೆಗಳಿರಬಹುದು. ತೋಚಿದ್ದು; ಗೀಚಿದ್ದು;

ಓದುಗನ ಸಹಾನುಭೂತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಬರೆದದ್ದನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳೋದಕ್ಕೂ ಭಯ ಆಗತ್ತೆ. ನಿಮ್ಮ ಈ ಓದಿನ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತೇನೆ. Thank you :)