ಜನಾಂಗೀಯ ನಿಂದನೆ

16-07-2007 ಯುವದಸರ, ಮೈಸೂರು. ನರೇಶ್ ಐಯರ್ ರಸಸಂಜೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನೋಡಲು ಬಂದಾಗ ಸರಿ ಸುಮಾರು ಎಂಟು ಗಂಟೆ. ಯುವರಾಜ ಕಾಲೇಜು ಮೈದಾನ ಜನರಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು. ಆದರು ನೆನ್ನೆಯಷ್ಟು ಕಿಕ್ಕಿರಿದು ತುಂಬಿರಲಿಲ್ಲ. ನೆನ್ನೆಯ ದಿವಸ ಇದ್ದದ್ದಿ ಸುನಿಧಿ ಚೌಹಾನ್ ರಸಸಂಜೆ. ಅತ್ತ ಸುನಿಧಿ ‘ಬೀಡಿ ಜಲೈ, ಜಿಗರ್ ಸೆ ಪಿಯಾ. ಜಿಗರ್ ಬಡಿ ಆಗ್ ಹೈ. ಥಡುಂ ನಾ ದಡುಂ. ’ ಅಂತಿದ್ದರೆ ಇತ್ತ ಯುವಸಮೂಹದ ಎದೆಗೆ ಬೆಂಕಿ ಇಟ್ಟಂತಾಗಿ ಕುಣಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದೊಂದು ಉದ್ರೇಕದ ಪೀಕ್ ಅಂದರೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಹೊರ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು, ಅಪ್ಪಿ ತಪ್ಪಿ ಪುಂಡ ಹುಡುಗರ ಮಧ್ಯೆ ಸಿಕ್ಕು ಗುಂಪಲ್ಲಿ ಗೋವಿಂದ ಎಂದು ಕೆಲವರು ಮುಟ್ಟಿ ತಟ್ಟುವುದು, ಪೊಲೀಸರು ಬಂದಾಗ ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿ ಓಡುವುದು. ನಡೆದಿತ್ತು. ಈ ಪುಂಡನಕ್ಕೆ ಭಾಷೆ, ಪ್ರಾಂತ್ಯ, ಜಾತಿಯ ಹಂಗಿಲ್ಲ. ಈ ರೀತಿಯ ಮೊಲೆಸ್ಟೇಶನ್ ಗಳು ನಮ್ಮ ಮಧ್ಯೆ ನಡೆದಂತವು. ಯಾವುದೋ ಅಸ್ಸಾಮು, ಒರಿಸ್ಸಾದಲ್ಲಲ್ಲ.

ನರೇಶ್ ಅಯ್ಯರ್ ರಸಸಂಜೆ ಸಾಂಗವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಸುತ್ತಾಡಿಕೊಂಡು ಬರೋಣವೆಂದು ಕ್ರೌಡ್ ನಿಂದ ಹೊರ ಬಂದೆ. ಪೋಲೀಸ್ ಬಂದೋಬಸ್ತು ಜಾಸ್ತಿನೆ ಇತ್ತು. ಬಹುಶಃ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಮುರಿದಿದ್ದ ಚೇರುಗಳ ಫಲಶ್ರುತಿ ಇರಬೇಕು. ಒಳ ಬರುವವರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನ ಬಂದವರನ್ನು, ಅಥವಾ ರಾಂಡಾಮ್ ಆಗಿ ಅಡ್ಡ ಹಾಕಿ ಮೆಟಲ್ ದಿಟೆಕ್ತರ್ ಹಿಡಿದು, ಜೇಬುಗಳನ್ನು ತಡವಿ ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಜೇಬುಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟುವಾಗ ಕಚಗುಳಿ ಇಟ್ಟಂತಾದರು, ಖೈದಿಗಳಂತೆ ಅವರಿಗೆ ಸಹಕರಿಸಬೇಕು.

ಹೀಗೆ ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಒಂದು ಟಿಬೆಟಿಯನ್ ಫ್ಯಾಮಿಲಿ ಬಂತು. ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಟಿಬೇಟಿಯನ್ನರನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಏಕೆಂದರೆ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಸಮೀಪವಿರುವ ಬೈಲುಕುಪ್ಪೆಯಲ್ಲಿ ಚೈನಾ ದಾಳಿಯಿಂದಾಗಿ ನಿರಾಶ್ರಿತರಾಗಿರುವ ಟಿಬೇಟಿಯನ್ನರಿಗೆ ಪುನರ್ವಸತಿ ಕಲ್ಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದು ನೆಹರು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಆಗಿರುವ ರಾಜಕೀಯ ಒಪ್ಪಂದ. ಈಗಲೂ ಟಿಬೇಟಿಯನ್ನರು ತಮಗೆ ನೀಡಿರುವ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕಲೆ, ಸಂಸ್ಕ್ರುತಿ ಹಾಗು ಜೀವನ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಪೋಷಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಆ ಟಿಬೆಟಿಯನ್ ಫ್ಯಾಮಿಲಿಯಲ್ಲಿ, ವಯಸ್ಸಾದ ದಂಪತಿಗಳ ಜೊತೆ ಮಧ್ಯ ವಯಸ್ಸಿನ ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿ ಇದ್ದರು. ಬಹುಶಃ ಅವರ ಮಕ್ಕಳಿರಬೇಕು. ಅವರು ಒಳಬರುವಾಗ ನಮ್ಮ ಪೋಲಿಸ್ ಅಂಕಲ್ ಆ ಫ್ಯಾಮಿಲಿಯನ್ನು ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಮುಂದಾದರು. ಆ ವಯಸ್ಸಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಿಂತುಕೊಳ್ಳಲು ಕಷ್ಟ ಪಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಸಹಕರಿಸಿದ.

ನಡೆದದ್ದು ಇಷ್ಟೇ. ಇದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿಲ್ಲ. ಕಮ್ಮಿ ಇಲ್ಲ. ಆ ವಯಸ್ಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಇದು ಸರಿ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಪರಿಶೀಲನೆ ನಡೆಸಿದ ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಜೋರು ಮಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದಳು. ‘ರೂಲ್ಸು ಅಂದ್ರೆ ರೂಲ್ಸು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೇ ತರದ ರೂಲ್ಸು ಫಾಲೋ ಮಾಡಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ನೋಡಿ ಎಷ್ಟೋ ಜನಗಳನ್ನ ಸ್ವಲ್ಪಾನು ಚೆಕ್ ಮಾಡದೆ ಒಳ ಬಿಡ್ತಾ ಇದೀರ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಗಂಡನನ್ನ, ನಿಂತುಕೊಳ್ಳಲು ಕಷ್ಟ ಪಡ್ತಾ ಇದ್ದರೂ, ಅವರನ್ನ ಈ ರೀತಿ ಚೆಕ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದೀರ. ಇದು ತಪ್ಪು. ನಾವು ಇಲ್ಲಿನ ಲೋಕಲ್ ಜನಗಳ ರೀತಿ ಕಾಣೋದಿಲ್ಲ ಅಂತ ತಾನೇ ನೀವು ಈ ರೀತಿ ಮಾಡ್ತಾ ಇರೋದು. ನಮ್ಮನ್ನ ಅನುಮಾನದಿಂದ ನೋಡೋದು ಸರಿ ಅಲ್ಲ ’ ಹೀಗೆ ಇವೆ ಪದಗಳನ್ನು ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ಮಾಡಿ ರೂಲ್ಸು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಪೋಲಿಸು ಅಂಕಲ್ ಕ್ಯಾರೆ ಅನ್ನಲಿಲ್ಲ. ‘ಅಯ್ಯೋ ಹೋಗಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಡ್ಯೂಟಿ ನಾವು ಮಾಡ್ತಾ ಇದಿವಿ’ ಎನ್ನುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾದರು. ಗಂಡ, ಮಕ್ಕಳು ಎಲ್ಲರೂ ಆಕೆಯನ್ನು ಸಮಾಧಾನ ಪಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಆಕೆ ಸುಮ್ಮನಾಗಲಿಲ್ಲ. ಬಿಕ್ಕಳಿಸಿ ಅಳುತ್ತಾ ರಸ್ತೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಇದ್ದ ಡಿವೈಡರ್ ಪಾರ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಕಾಲ ಕುಳಿತರು. ನಂತರ ಆ ನಾಲ್ಕೂ ಜನ ಕಾರ್ ಪಾರ್ಕಿಂಗ್ ಕಡೆಗೆ ನಡೆದು, ಕಾರು ಹತ್ತಿ ವಾಪಾಸ್ ಸುಯ್ಯನೆ ಹೊರಟು ಹೋದರು.

ಆಕೆಗೆ ಇದ್ದದ್ದು ಗಂಡನ ಮೇಲಿನ ಮಮಕಾರವೋ ಅಥವಾ ತಮ್ಮ ಜನಾಂಗದ ಮೇಲಿನ ಅಭಿಮಾನವೋ ಅಥವಾ ಇಷ್ಟು ವರುಷಗಳಲ್ಲಿ ಈ ದೇಶದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಜೊತೆಗೆ ತಮ್ಮ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರು ಸಹ ಅವರನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಅಭದ್ರತೆಯೋ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಈ ದೇಶಕ್ಕೆ ಬಂದವರಲ್ಲಿ ಟಿಬೆಟಿಯನ್ನರಷ್ಟು ಕೃತಜ್ಞರು ಬೇರಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಬೈಲುಕುಪ್ಪೆಯ ಗೋಲ್ಡನ್ ಟೆಂಪಲ್ ನೋಡಲು ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಗೆಳೆಯ ಅಭಿ ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಕೇಳಿದ. ‘ ಇಲ್ಲಿ ಇದನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಏನೆಲ್ಲಾ ಇದೆ ನೋಡುವಂತದ್ದು. ?’ ಎಂದು.

ಅದಕ್ಕೆ ಆತ ‘ ಇಷ್ಟೇ ಸಾಬ್. ನಿಮ್ಮ ದೇಶ ನಮಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಿದೆ. ನಮ್ಮ ಆಚಾರಗಳನ್ನ ಪಾಲಿಸೋದಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ನೀಡಿದೆ. ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಸವಲತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕೈಲಿ ಮಾಡಲಿಕ್ಕಾಗಿದ್ದು ಇಷ್ಟು ಮಾತ್ರ’ ಎಂದಿದ್ದನಂತೆ.

ಗೆಳೆಯ ರವಿ ಗೋಲ್ಡನ್ ಟೆಂಪಲ್ ನಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧನ ಮೂರ್ತಿ ನೋಡಿ ಹೇಳಿದ್ದ ‘ ನಿಜವಾಗಲು ದೇವರು ಅನ್ನೋನು ಇದ್ದರೆ, ಇವರ ಕೂಗು ಅವನಿಗೆ ಕೇಳಿಸದೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತಾ. ? ಯಾವ ದೇವರು ಇಲ್ಲ. ಪಾಪ ಇವರು ಸುಮ್ನೆ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಆಯ್ತು ’ ಎಂದು. ಇನ್ನು ಟಿಬೇಟಿನ ವಿಚಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡೋಣ.

  • ನಾನು ಚೆನ್ನೈನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಒಮ್ಮೆ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಜೋರಾಗಿ ಹಿಂದಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಬಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೆಳಗೆ ದೂಡಿದ್ದನ್ನ ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.

  • ಅಸ್ಸಾಮಿನ ಮೂಲ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೂ, ಬಾಂಗ್ಲಾ ವಲಸಿಗರಿಗೂ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಕಾದಾಟ ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇವೆ.

ವಲಸೆ ಬಂದವರಿಗೂ, ಮೂಲ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೂ ಇರುವ ತಿಕ್ಕಾಟವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಇತಿಹಾಸವೇ ಸಾಕ್ಷಿ ಇದೆ. ಗೌರವಯುತ ಜೀವನವನ್ನು ಅರಸಿ ಹೊರಡುವುದು

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಹಕ್ಕು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅದು ಪ್ರತಿ ಜೀವಿಯ ಮೂಲಭೂತ ತುಡಿತ. ಈ ರೀತಿ ಬಂದವರು

  • ತಮ್ಮ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಇಳಿ ಬಿಟ್ಟು, ತಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕುತಿಯನ್ನು ಹೆಮ್ಮರವಾಗಿ ಬೆಳೆಸಿ ಮೂಲತಃ ಇದ್ದವರನ್ನು ತುಳಿಯುವುದು ಸಾಧುವಾ ಅಥವಾ

  • ಮೂಲ ನಿವಾಸಿಗಳು ಗುಳೆ ಬಂದವರನ್ನು ಜೀತದವರಂತೆ ಕಂಡು ಶೋಷಿಸುವುದು ಸಾಧುವಾ ಅಥವಾ

  • ಎಲ್ಲರೂ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಬಾಳುವುದು, ಸುಲಭವಿದಿಯಾ?

ಇಂತಹ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಮೂಲಕ್ಕೆ ಇಳಿದರೆ, ಒಂದಾ ನಾವಿರುವ ತಾಣದಲಿ ನಾವೇ ಪರಕೀಯರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ ಅಥವಾ ಗುಳೆ ಬಂದಿರುವ ನಮ್ಮ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಇರುವ ಸೋದರ ಮಿತ್ರನೊಬ್ಬ ಶತ್ರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.

ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ನೀತಿ, ನಿಯಮ, ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳು ಉತ್ತರವಾಗಲಾರದು. ಮನುಷ್ಯನ ಸ್ವಭಾವ, ಮೌಲ್ಯ, ಮಾನವೀಯತೆ ಮಾತ್ರ ಸ್ವಲ್ಪ ಉತ್ತರ ನೀಡಿಯಾವು. ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಜೀವ ವಿಕಾಸವಾದ ‘ survival of the fittest’ ನಿಂದ ಈ ದ್ವಂದ್ವಕ್ಕೆ ಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

Read more posts on article
ಕನಸೂರು, ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೌತುಕಗಳ ಜೋಳಿಗೆ, ಬರಹಗಳಿಗೆ ದೀವಿಗೆ. ಕಥೆ, ಕವನ ಅಥವಾ ಯಕಃಶ್ಚಿತ್ ಅನ್ನಿಸುವ ಬರವಣಿಗೆಗಳಿರಬಹುದು. ತೋಚಿದ್ದು; ಗೀಚಿದ್ದು;

ಓದುಗನ ಸಹಾನುಭೂತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಬರೆದದ್ದನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳೋದಕ್ಕೂ ಭಯ ಆಗತ್ತೆ. ನಿಮ್ಮ ಈ ಓದಿನ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತೇನೆ. Thank you :)